Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Η ώρα είναι ΤΩΡΑ

Η ζωή είναι ένα ποτάμι που κυλάει. Ειναι γεμάτη όμορφες εκπλήξεις και αρκετές πικρές στιγμές κι έχει αρκετές φορές το χρώμα που της δίνουμε. Κάθε χρόνος ανεβαίνει στις πλάτες μας και μας βαραίνει λίγο λίγο, χαρίζοντας ταυτόχρονα ρυτίδες, γνώσεις, πόνους, μαθήματα, παραδείγματα, έρωτες, χαρές, απώλειες και δακρυα. Κάθε χρόνος απλόχερα δίνει εμπειρίες που αν κάποιος τις μετρήσει με καθαρό μυαλό δε μπορεί παρά κάθε νεο έτος να γινεται καλύτερος και σοφότερος άνθρωπος.

Για πολλά χρονια τέτοιες μέρες καθόμουν και έκανα τον μινι απολογισμό μου.Τι έκανα, τί ήθελα να κάνω και δεν έκανα, τί ήθελα να κάνω και δε μπόρεσα. Έφτιαχνα τις λίστες μου με τα καλά και τα κακά και μετά έφτιαχνα τις λίστες μου για τους στοχους του κάθε νέου έτους.  Σπάνια έπεφτα μέσα σε όλα, συχνά τα καταφερνα στα πολύ προγραμματισμένα και κάποιες φορές η αποτυχια ήταν δεδομένη.

Φέτος αποφάσισα να μη σκεφτώ τίποτα, να μη με συγκρίνω, να μη με επικρίνω, να μη με επαινεσω. Θα αφήσω το 2016 να ξεγλιστρήσει ελαφριά από τη ζωή μου και να μείνει πίσω αφου δεχτώ κι αποδεχτώ όσα μου έδωσε -ομολογουμένως το πρόσημο του είναι αρνητικό- πλην της υγείας που καλπάζει και της δουλειάς που κινείται αρκετά καλά.

Δε θα κανω απολογισμούς φέτος, ούτε θα θέσω νέους στόχους για το 2017 απλά θα αφεθώ και θα απολαύσω τη νέα χρόνια ως έκπληξη με όλα τα θετικά της και τα αρνητικά της. Δεν μεμψιμοιρώ, ούτε παραδίνομαι στο τίποτα, απλά αφήνομαι να απολαύσω χωρίς άγχος το αυριο, αρκεί να είμαι καλά για να μπορέσω να το δεχτω ως δώρο. Και θα είμαι καλά αν ζω δημιουργικά όχι αναλογιζόμενη το κάθε χτες, ούτε προγραμματιζοντας το κάθε αύριο, αλλά ζώντας δυναμικά το σήμερα με αξιοπρέπεια, εντιμότητα και αγάπη.

Διότι να ξέρετε πως:

Το χτες σε ξέχασε και το αύριο δε σε έχει γνωρίσει ακόμη......Ζήσε το τώρα. 

Καλη χρονιά φίλοι μου, με υγεια και αγάπη, τα δυο συστατικά της ευτυχίας.