Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2015

Αλμύρα

Ξημέρωνε. Το καράβι έφευγε για το νησί στις 6:00 πμ. Στο λιμάνι ο κόσμος περίμενε συγκεντρωμένος την αποχώρηση. Μπερδεύονταν άνθρωποι και αποσκευές. Μια ανάσα αναζητούσαν όλοι. Να ένας κοινός τόπος σε ένα πολύβουο λιμάνι. Άνθρωποι με ίδια όνειρα για διακοπές, χαλάρωση, φυγή κι αποφυγή.

Και κάποιοι μόνοι τους. Προστατευμένοι πίσω από τα βιβλία τους και με τα γυαλιά ηλίου να κρύβουν τα μάτια τους. Εκεί οι διακοπές μοιάζουν με ίαση, με γιατρικό, με λύτρωση και καθαρμό, με αποκαθήλωση και απομυθοποίηση. Κι όσο κι αν αποφεύγει κανείς αυτές τις μοναχικές διακοπές, κάποτε θα τις έχει τόση ανάγκη που θα ουρλιάζει η ψυχή του αν δεν τις επιλέξει.

Το νησί έχει μαγεία, έχει δύναμη που την αντλεί απ' αυτήν την πανούργα τη θάλασσα, την ποτισμένη με αλάτι. Ποιος ξέρει πόσα δάκρυα χύθηκαν σ' αυτή τη θάλασσα για να αλμυρίσει τόσο!



10 σχόλια:

  1. περασα να ευχηθω καλο υπολοιπο καλοκαιριου
    θα επανελθω τελη του μηνα ανανεωμενη
    ευχομαι και εσυ το ιδιο
    να περνας ομορφα
    φιλακια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κοιτα να δεις....
    Κι εμενα η ιδεα μου..ΑΥΤΗ ειναι..Οτι η θαλασσα αρμυρισε..Απο τα δακρυα..!!
    Πολυ ομορφο Κουλιτα..Καλο Καλοκαιρι..!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ έχω καταλήξει πως αυτό συμβαίνει.

      Διαγραφή
  3. Κούλα μου,καλό υπόλοιπο καλοκαιριού και καλές διακοπές!
    Πολύ όμορφο αυτό που έγραψες στο τέλος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σαι καλά!
      Καλό υπολοιπο και καλό χειμώνα να έχουμε

      Διαγραφή
  4. Αξιαγάπητη Κούλα καλησπέρα. Όπως θα πω και στον αξιαγάπητο Μπούλμπι από Κύπρο τα πράγματα είναι συγκεκριμένα. Γράφεις, μόνοι τους και προστατευμένοι πίσω από βιβλία. Δεν λες κάτι καινούριο ή πρωτότυπο. Όλοι ξέρουμε ότι η ζωή δεν είναι βιβλίο. Αισθάνομαι ότι δεν είναι καινούρια μόδα ο σχολιασμός των βιβλίων ή των γνώσεων.... ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ. Όταν κάποια πράγματα μπορούν να τεκμηριωθούν με επιχειρήματα, προσδίδουν προσωπικότητα και δεν είναι ανάγκη να υπάρχει πάντα 100% Alignment με κοινωνικοοικονομικούς στόχους. Είναι θέμα επιχειρημάτων, μακάρι όπως θα πω και στον Μπούλπι ο άνθρωπος να μάθει να μην ισοπεδώνει αξίες και ιδανικά στο όνομα του κέρδους, πόσο μάλλον αν αυτό κάνει καλό και στον ίδιο, τη στιγμή που δεν ξέρεις τι θα ανακαλύψεις εκεί που ψάχνεις. Κι αν αυτό σε αλλάξει τελείως ως άνθρωπο? Καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πες μια cουλαμάρα κι εσύ....Μπορείς!!!