Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

Η επίθεση της γάτας!!

Πόσο πιστεύετε αντέχει κανείς να ταξιδεύει μέσα στο λεωφορείο του Κτελ και στο πίσω του κάθισμα να συνταξιδεύει μια γάτα σε κλουβί ή οποία συνεχώς να νιαουρίζει-κλαίει;
Εγώ πάντως, παρόλο που δεν τα πάω καλά με τις γάτες δεδομένων των αλλεργιών μου, άντεξα μια ώρα και ένα τέταρτο, μετά έφτασα στο προορισμό μου και ηρέμησε ο ταλαίπωρος εγκέφαλός μου που τον είχα υποβάλλει σε καταστολή και σε απέραντη υπομονή.

Όμως το γατί, ήρθε να τιμωρήσει όλους εκείνους που άρχισαν να φωνάζουν και να εκρήγνυνται επειδή τους είχε ζαλίσει το νιαούρισμα-κλάμα. Διότι, το γατί βγήκε από τη φυλακή του κι άρχισε να πηδά από θέση σε θέση μέσα στο λεωφορείο, από μαλλί σε μαλλί, από πόδια σε πόδια, από αγκαλιά σε αγκαλιά και προκλήθηκε τόσο μεγάλη αναστάτωση που δεν ήξερες αν επρεπε να πέσεις κάτω από τα γέλια ή να αρχίζεις να φωνάζεις στο κόσμο να ηρεμήσει. Μη κάνετε έτσι μωρέ, ένα μικρό γατί είναι. Δε θα σας φάει. Ελεος πια.

Και το γλυκό μου, παρόλο που δε το αγάπησα από τη πρώτη στιγμή, μόνο εμένα δε πλησίασε. Κι όποιος πει ο,τι κατάλαβε τις προθέσεις μου, θα κάνει λάθος και θα το παρεξηγήσει. Απλά σεβάστηκε το ίδιο το γατί την αλλεργία μου όπως κι εγώ σεβάστηκα τον πόνο του.


17 σχόλια:

  1. Αγαπητή Κούλα τα γατάκια είναι καλά ζωάκια και θέλουν αγάπη και πολύ φροντίδα!! Νυσταγμένα, μαχμουρλίδικα μπουζουριάζουν μέσα στα κουβερτάκια τους, κοντά στον ιδιοκτήτη τους και νιαουρίζουν. Να και το ημερολόγιο της καλής Δοκησίσοφης: http://kaitokefixanw.blogspot.gr/ Είναι αυτό που έχει τελευταίο άρθρο τον Πενταδάκτυλο, ένα βουνό στην Κύπρο! Σημείωση, η Δοκησίσοφη δεν είναι σχέση μου, είναι αξιαγάπητη συνμπλόγκερ η οποία στα πρώτα βήματα των ημερολογίων μου "έχει κράξει" μαζί μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θες να μου πεις πως οταν ο θεος επλασε τα γατάκια....σκεφτόταν και τον άνθρωπο για να τα φροντίζει; Μωρέ όλα τα ζώα επιβιώνουν και μόνα τους. Κουράστηκα να αναφέρω αυτό το θέμα. Τα ζωα είναι προορισμένα για να ζουν στη φύση,ούτε σε σπίτια, ούτε σε κλουβιά και χεσμένη την έχουν τη φροντίδα μας.Ξερουν καλά πως να επιβιώνουν. Εχουν μηχανισμούς επιβίωσης.
      Δηλαδή εσύ και η αγαπημένη σου ειστε κράχτες;

      Διαγραφή
    2. Μα γιατί σκούζεις χρυσό μου? Εγώ σου κάνω σχόλιο με βάση το άρθρο σου. Περιπέτειες δημιουργικής γραφης, χαχαχαχα! Διαφωνώ με την αντίληψή σου για τα ζώα και θα μιλήσω αμέσως εμπράγματα. Πρόσφατα έκατσα και διάβασα και ολοκλήρωσα το βιβλίο της Σέλμα Λάγκερλεφ, Το θαυμαστό ταξίδι του Νιλς Χόλγκερσον το οποίο έβλεπα μικρούλης στην τηλεόραση. Όντας μεταμορφωμένος σε νάνο ο Νίλς, γνωρίζει τη ζωή των αγριμιών, των ζώων και των πουλιών καθώς ταξιδεύει μαζί τους. Προς το τέλος, οι αγριόχηνες του συζητούν, πριν τον αποχαιρετίσουν κάτι που τους βαραίνει την καρδιά. "Αν έμαθες έστω και κάτι από εμάς και αν απόκτησες γνώσεις, καταλαβαίνεις ότι είναι ανόητο να πιστεύει ο άνθρωπος ότι είναι ο μοναδικός στον κόσμο αυτό και κανένας άλλος δεν αξίζει". Όπως λένε τα ζώα οι άνθρωποι στο βιβλίο απολαμβάνουν πλουσιοπάροχα όλα τα αγαθά τους, χωρίς να παραχωρούν έστω και ένα κομμάτι γης στα ζώα να ζήσουν ήσυχα. Ώς αποτέλεσμα κάθε τρεις και μία κάποιος τους επιτίθεται και κάποιος τα κυνηγάει όπου σταθούν κι όπου βρεθούν. Πρόκειται για ένα βιβλίο κοντά στη φύση και τα δάση προς το ταξίδι στη Λαπωνία, πολύ όμορφο. Πολύ φοβάμαι αγαπητή Κούλα πως εγώ προσωπικά πρέπει να κάνω μία ανασημασιοδότηση με βάση τα παραπάνω. Καταρχήν, το ίδιο πιστεύω κι εγώ για τα ζώα και όχι μόνο. Περνάω λοιπόν στην ανασημασιοδότηση που σου είπα. Ο άνθρωπος από τη μανία του επειδή δεν ξέρει να διαχειριστεί κάποια πράγματα αλλά και τη ματαιοδοξία να αναζητάει μάταια την επικύρωση, την επιβεβαίωση, δημιουργεί πύρινους κόσμους, κάτι σαν αυτό που έπαθαν τα ζώα στο βιβλίο. Αυτόματα όταν βλέπει κάποιους άλλους να έχουν απαλλαχτεί ή να έχουν αρχικά απομακρυνθεί από τη ρυπαρότητα και τη λαιμαργία, προσπαθεί με θρασύδειλο τρόπο, πλάγιο, να τους γυρίσει πίσω, είναι επίσης ευθυνοφοβούμενος. Λάθος. Ο ένας και μοναδικός τρόπος που διαθέτουμε όλοι εμείς για να απαλλαχτούμε από αυτές τις σκέψεις, είναι αυτό που είπες όχι ομως για τα ζώα. Ναι ο Θεός ποντάρει στη βοήθεια του ανθρώπου. Στον κόσμο μας υπάρχει κάτι που λέγεται οικολογική αλυσίδα και μας ενδιαφέρει παράλληλα και το ζωικό αλλά και το φυτικό βασίλειο, όλα στο περιβάλλον μας. Βοήθεια με άλλα λόγια, καλό σου βράδυ!

      Διαγραφή
  2. Κούλα μου γλυκειά... τι να πεις;... κουράγιο!!!
    καλά ταξείδια νάχεις, άνευ γατών, σκυλιών.. κλπ... <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κρατώ την ευχή : Καλά ταξίδια.
      Γιατί όπως μου τα χει φέρει η ζωή...μαλλον θα κάνω πολλά.!

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Αυτές και ο Αιστάιν! Πάτε τα φυλακίζετε τα ζωάκια στα σπίτια σας....μην αρχίσω τώρα. Κι όχι τιποτα άλλο, εσένα στα έχω πει κι εκατό φορές!

      Διαγραφή
  4. Τυχεροί είσαστε που βγήκατε ζωντανοί, θα μπορούσε να φτάσει στον οδηγό και να του βγάλει τα μάτια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εσύ δεν ξέρω αν το εννοείς, πάντως εγώ πιστεύω πως τα ζωάκια έχουν συναίσθηση και κατανόηση...
    Έχω δύο μεγάλους σκύλους που με προσέχουν πάρα πολύ, ειδικά όταν δεν είμαι στα καλά μου ♥
    Ωστόσο δεν τρελαίνομαι με τα γατάκια, απεχθάνομαι δε τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ. Με ή χωρίς τετράποδα.
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα λεωφορεία των Κτελ είναι άκρως αναγκαία όταν θες να κάνεις ένα αξιοπρεπές ταξίδι σχετικά κοντινό. Κατα τα αλλα καθένας με τις επιλογές του.

      Οσο για τα σκυλάκια σου....που λες οτι ειναι και μεγάλα....πόσο σίγουρη είσαι πως η θέση τους είναι στο σπίτι σου;;;;;

      Διαγραφή
  6. Αμάν...τυχαία η ανάρτησή σου; Είδα ένα γατάκι σήμερα που το είχαν χτυπήσει και στην αρχή δεν καταλάβαινα και τι ήταν. Μετά που το πλησίασα πιο κοντά (και κόπηκαν τα πόδια) κατάλαβα.
    Επειδή όμως δεν μπορούσα να κάνω οτιδήποτε (την αμαρτία μου τη λέω: δεν άντεχα καν να δω) πήρα τηλέφωνο τη φιλοζωικη που με παρέπεμψε στο δήμο ή να πάρω αύριο μέχρι τις 4 γιατί τωρα δεν είναι κανείς στη γραμματεία. "Μεχρι αυριο μπορεί να μη ζει το γατάκι" της λεω. Τελοσπαντων, βρήκα το τηλέφωνο του δήμου, με παρέπεμψαν σε άλλη υπηρεσία, δεν απαντούσε, τελικά απάντησε, "θα το πω στον υπεύθυνο" μου ειπε. Στο μεταξύ είχα πάει να δω αν βρίσκεται ακόμη εκεί, ήταν στην άκρη του δρόμου και δίπλα του στεκόταν μια πορτοκαλί γάτα.
    Δεν ξέρω τι έγινε τελικά, θέλω να ελπίζω πως αυτός ο υπεύθυνος θα είναι υπεύθυνος. Και καλύτερος από εμένα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντως είναι εξωφρενικό να ακούμε και να βλέπουμε τόσα οδυνηρά περιστατικά σχετικά με την κακοποίηση ζωων. Ελεος πια..με την ανευθυνότητα των ανθρώπων

      Διαγραφή
  7. Εγώ πάντως όταν μπαίνω σε αεροπλάνο και βλέπω μωρά, παραγγέλνω καφέ, ποπο κόρν, κάθομαι άνετα περιμένω να κλάψει και παρακολουθώ το θέαμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χαχαχαχαχαχα Και τι να τα κάνουν μωρέ;; Να τα αφήσουν να φυλάνε το σπίτι;;;;

      Διαγραφή
  8. Πρωτα να δηλωσω οτι προτιμω να ταξειδεψω
    σε ενα κλουβι με λιονταρια παρα με λεωφορειο
    των κτελ.!
    Αυτοι που με ενοχλουν ειναι οι ανθρωποι και
    οχι τα ζωα.Απ το ζωο δεν εχω απαιτηση να σκεφτει
    αν ενοχλει η οχι, γιατι απλα δεν εχει την λογικη.
    Απ τον ανθρωπο ομως εχω και για να μεινω στο θεμα
    των ταξειδιων, εχω την απαιτηση να μην μιλαει
    δυνατα σε τοσο κλειστο χωρο, να μη βγαζει τα
    παπουτσια του, να μην ανοιγει ταπερακι με μισο
    μποστανι κρεμμυδια στο φαγητο του,να μην εχει φαει
    σκορδα και αλλα τετοια ωραια.Να ασχολειται με το
    παιδι του στην διαρκεια του ταξειδιου, ωστε να μην
    γκρινιαζει απο βαρεμαρα το καημενο.
    Αυτο που θελω να πω εν ολιγοις, ειναι οτι για την
    συμπεριφορα των παιδιων και των ζωων φταει ο ενηλικας
    που τα συνοδευει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο. Και συμφωνώ σε όλα.
      Εντάξει μια ωριτσα ηταν η απόσταση που εκανα με τα Κτελ. Και κανεις ευτυχως δεν ειχε βγάλει τα παπουτσια του. θα ήταν πιο ενοχλητικό από τη γατουλα!

      Διαγραφή

Πες μια cουλαμάρα κι εσύ....Μπορείς!!!